Ik heb in het nieuwe jaar altijd mega last van schoonmakerrietus, opruimerietus, veranderrietus, vernieuwerietus. Zo ook gister en dus hebben we de kerstboom afgetogen. Alles weer netjes in de grote doos, kerstkaarten erbij, en hoppa naar de zolder tot het moment van bijna een jaar later, dat het weer opgezocht en opgehaald wordt.

Max heeft de kerstboom in stukjes gehakt, gezaagd en in de groene container gedouwd. In die tijd heb ik snel even een stofzuiger door de kamer gehaald en de meubels weer op hun plaatst gezet.
Nu is er dus een groot gapend gat ontstaan, zo’n lege saaie, kale, plek. Die was er echt nog niet voor de feestdagen hoor! Maar elk jaar toch weer blijkt hij zomaar spontaan te ontstaan zodra je die boom eruit hebt gehaald…

Hoe vult u die lege plek weer op? Of heeft u daar geen last van?

U kent de beelden vast wel: buiten sneeuw en met een gals wijn lekker warm bij de openhaard, of met een lekkere knusse warme trui en een boek op de bank. Die beelden vind ik dus prachtig en roepen het gevoel van knus, gezelligheid en geborgenheid bij mij op. Maar in werkelijkheid komen die beelden bij mij in het echte leven nooit voor in die wintermaanden.

Wel heb ik dan altijd meer last van depressies en voel ik me nog eenzamer en nog meer alleen dan normaal. Aangezien het koud en guur is buiten, zit iedereen binnen, kom je amper iemand tegen en als je al iemand tegenkomt, hebben ze zo mogelijk nog meer haast dan anders om op de plaats van bestemming te komen. Dan heb je nog die feestdagen, die helemaal in het teken van gezelligheid en samenzijn van familie en of vrienden staan. Gek, dat ik dan juist nog meer het gemis voel van familie en vrienden om me heen, hé. Dan zijn het ook nog eens de duurste maanden van het jaar, nee geef mij dan maar de zomer, en in de zomer klaag ik dan wel weer over de nadelen daarvan.

Mijn hele hoofd zit volgestopt met al die ideaalbeelden van en over de feestdagen, helaas voldoen mijn feestdagen in het echte leven daar nooit aan. En vind ik ze vaak saai en eenzaam.

En, kijkt u al uit naar de kerst?

Zo af en toe heb ik gewoon even een afkeer van de computer, zo ook de afgelopen twee weken. Vandaar dat er ook geen nieuwe postjes verschenen. Niet dat ik niets te doen heb op de computer hoor, ik heb juist heel veel dingen die ik nog wil doen, bijvoorbeeld: (Meer…)

Voor degene die het nog niet wisten, ik ben onzeker en dan ook echt onzeker. Zo heb ik nu al een aantal stukjes in draft staan, ik wil ze wel publischen maar ik durf niet, ik ben bang.

Bang dat mijn stukjes niet begrepen worden of saai bevonden. Zit het niet vol met schrijffouten (Max kijkt altijd na maar heeft nu druk). En door die onzekerheid kan ik echt wel uren met één stukje bezig zijn (en dat allemaal voor die duizende lezers), wat ik weer zonde van mijn tijd vind. Ik heb al zo weinig tijd naar mijn gevoel.

Vanaf zondag zit ik al met meerdere stukjes in mijn hoofd en vanavond heb ik dan eindelijk de tijd kunnen maken en nu lukt het me niet om die stukjes ook goed te krijgen. Ik stop ermee voor vandaag en maak daarmee meteen tijd voor mijn favoriete TV serie, As The World Turns waar ik nog een paar afleveringen van op tape heb staan.

Pfff, in welk categorietje gooi ik dit nou weer in Typisch Deb! of Reutemeteut. Ach, what the …. en druk op het knopje publisch.

O, nee hè, het is al half twee geweest en ik laat me helemaal meeslepen in een blogtelling, die op dit moment hier loopt. En waarom? Omdat ik weer zo nodig een speciaal nummer te pakken wil krijgen. Vervolgens duik ik zo her en der ook nog op als scheidsrechter (wie denk ik nou eigenlijk wel niet dat ik ben, met mijn nog geen week aan het bloggen). En morgenochtend staat junior weer rond een uurtje of 8 (als ik mazzel heb) naast mijn bed, ik duik er dan nu toch maar snel in.

Na een hele dag te moeten wachten om dan eindelijk te kunnen posten, ga ik 2,5 uur zitten mutsen over een categorie-naam. Echt iets voor mij!

Ik ben hier met categorieën (de Kijkwijzer) gaan werken, en omdat ik al wel een aardig beeld heb van waar ik het het meest over zal gaan hebben, maak ik de categorieën alvast aan. “Ja, en dus…” hoor ik je nu denken.

Nou, om de meeste een naam te geven was niet zo’n heel groot probleem, maar ik wou er wel één hebben voor de algemene zooi. Maar om die nou algemeen te noemen is ook zo algemeen, dus moest ik daar wat anders voor verzinnen. En zo begon mijn gepieker en gepeins over een ander woord voor algemeen, tot ik een helder moment kreeg en me herinnerde, dat ik achter een pc met internet zat, dus dat werd zoeken. Tijdens mijn zoektocht werd al snel duidelijk dat ik een betekeniswoordenboek (ja, dit bestaat blijkbaar echt) zocht. Tot mijn verbazing blijkt dit echter niet op het net te vinden. Tskk, en dat in deze tijd. Toch maar weer naar de van Dale en op een ander zo algemeen woord (“alles”) gezocht. En daar stond-ie, tussen allemaal andere woorden en bij mij helemaal uit de vergetelheid teruggebracht: Reutemeteut, da’s mijn woord! En eindelijk, na 2,5 uur heb ik mijn categorie algemeen een nieuwe benaming kunnen geven.

Zoals je al hebt kunnen zien is hier het één en ander vernieuwd. Nou vind ik statische HTML niet zo’n probleem, maar met dat dynamische heb ik er toch iets meer moeite mee om door de bomen het bos te blijven zien, oftewel niet totaal de weg kwijt te raken en compleet te verdwalen tussen alle gratis extra PHP. Maar gelukkig heb ik een goeie hulp .

Ook ben ik dan zo iemand die, ondanks dat ze zelf niet weet hoe iets moet, wel weet dat het kan en het dus gewoon wil hebben. Een voorbeeld: als je een comment gaat plaatsen dan krijg je zo’n mooi invulveld, je weet wel, dat boxje die je helemaal vol kunt stouwen met tekst. Nou was het dus zo dat daar zo heel ranzig boven, in gewone tekst, stond wat je wel mocht gebruiken aan opmaak-code. Daar wou Deb van die knoppies hebben, net als in je admin-gedeelte (dat van WordPress, in ieder geval). In eerste instantie sputterde mijn hulpje wat tegen, maar Deb (ik dus) geeft het niet zo gauw op, en zie nu het resultaat! Ik heb nu gewoon een super über-stoer-kek invoerveld!

Ga het meteen maar even proberen, dan kun je meteen even zeggen wat je van het nieuwe uiterlijk vindt