(Vervolg op dit verhaal.)

Bij de ombudsman vertelde een vriendelijke meneer mij dat het onder de ASP verzekering valt, maar dat de kans groot was dat het geen onrechtmatige daad[1] zou zijn. Als dat zo is dan keert de verzekering niet uit.
Ik weer bellen met ons assurantiekantoor, waar ze me weer zonder enige vorm van uitleg in het ongelijk wou gaan stellen. (Meer…)

Over iets meer dan een week wordt ik al weer 29 jaar. Ja, ja, bijna 30 en eigenlijk maakt dat me helemaal niets uit.

Ik kan me nog herinneren dat ik vroeger zo tegen mijn 16e altijd maar wou dat ik alvast 16 was want dan mocht ik eindelijk op een brommer rijden. Toen wou ik 18 zijn want dan mocht je voor je rijbewijs en was je volwassen. Toen de 23 want dan kreeg je tenminste vol loon. En toen is het eigenlijk gestopt, ik hoefde niet meer zo per se een leeftijd te hebben. Want ik ben volwassen, heb een kind en woon samen dus ik mag met de grote mensen meedoen, want eindelijk ben ik ondertussen al een aantal jaar er dus zelf één en dat is voor mij voldoende. Als je me zo zou vragen hoe oud ik ben zou ik het echt over het algemeen niet eens weten, ik heb het net toch ook even stiekum moeten narekenen.

(Meer…)

Hoe het komt ik heb echt geen idee, maar de dag is te kort en hij lijkt wel met de dag korter te worden. Ik werk niet dus daar kan het ook niet aan liggen, ik heb zelfs heel stiekum ergens het idee dat ik in de tijd dat ik nog werkte zelfs méér tijd had.

(Meer…)

Het is iets wat ik me al langer afvraag, maar de laatste tijd zijn er dingen gebeurd waardoor ik er weer iets meer over nadenk: ik wil ergens wel anoniem gaan met mijn site, aangezien ik er toch bij tijd en wijle dingen op zet die heftig kunnen zijn en dit wil en zal ik ook gewoon blijven doen. Met anoniem bedoel ik het loskoppelen van mijn site met die van Michael en Max. Zodat het bij namen blijft en voor de lezers die mij niet in levende lijve kennen en weten hoe ik er nu uitzie, ik zelfs de buurvrouw zou kunnen zijn.
Tegelijk heb ik zoiets van: “wat is anoniem?” In wezen bèn ik anoniem, want wat zegt de naam Debsel of zelfs Debby u? Het zijn maar namen, en als u mij tegen zou komen zou u dat dan (meteen) weten? Ik denk dus van niet, of u moet me al in het echt kennen.

(Meer…)

Ik ben van dat een echte Nederlander, ik spaar namelijk èlk gratis puntje en zegeltje dat ik maar kan krijgen. Zo spaar ik dus onder andere D·E-zegels en Airmiles.

Voor die D·E-zegels heb ik laatst vier kleine koffiemokjes en het melk- en suikerstelletje gehaald met het D·E logo erop, de grote koffiemokken van die serie hadden we al.
Ik vind het wel wat hebben hoor, zo’n koffie-drink-setje met míjn initialen erop.

Afgelopen maandag moesten de Airmiles het ontgelden, die zijn nu ingeleverd en in ruil daarvoor mocht ik het kookboek van Jamie Oliver “jamieEURTMs dinners” meenemen. Daarmee heb ik nu ook meteen weer de serie compleet.

Heerlijk kopen, kopen en nog eens kopen, en dat allemaal zonder geld uit te geven!

Ook al lukt het weer even niet om iets in een verhaal te gieten wat ook nog te volgen is. En raak ik de gehele draad kwijt in de comments bij posts op andere logs en slaan mijn vingers soms ook daar dicht. Ook ben ik zo goed om tegenwoordig de reacties na mij achter mijn kont aan te sturen, maar denk er dan vervolgens niet meer bijna dat ik dan ook weer mijn mailadresje achter moet laten.

Snuggere ik, kortom de draadjes in mijn hoofd moeten weer eens ontknoopt worden, of zal ik ze gewoon doorknippen?:mrgreen:

Bel ik net naar de dokter voor de uitslag van dat bloedonderzoek dat ik mocht laten doen, moet ik wachten tot maandag omdat de dokter deze uitslag persoonlijk met mij wou bespreken en hij nu niet aanwezig is.

OK, ernstig zal het niet zijn, maar helemaal in orde is het dus ook niet. Anders hoeft de dokter het niet persoonlijk te bespreken, hè.

Was ik nou maar vergeten te bellen, dan had ik nu niet het hele weekend met de vraag gespeeld wat het nou kan zijn. Want dat is wat ik het weekend ga doen, dat kan ik u wel vertellen!

Update:
Ik had een kleine verhoging in mijn bloedbezinking van 38, volgens de dokter is 20 normaal en als er echt iets aan de hand is (een goeie infectie), is dat bij 50 pas. Verder was mijn bloed in orde en zodoende gaat er nu dan ook niets gebeuren, misschien over een tijdje nog eens de bezinking laten bekijken.

De meeste mensen zijn blij om te horen dat ze gezond zijn, ik dus niet. Ik had toch wel heel erg gehoopt op iets, niet zo heel erg natuurlijk, maar wel iets simpels als bloedarmoede bijvoorbeeld. Dat zou onder andere mijn vermoeidheid verklaren en dan zou ik daar ook iets aan kunnen gaan doen door ijzertabletten ofzo. Nu het dus toch allemaal psychisch is, ben ik helemaal nergens meer. Ik kan het meteen zelf weer gaan rooien, najah, samen met Max dan, maar die moet uiteraard wel werken en wil ook wat vrije tijd etcetera. Hulp van familie en vrienden… was het maar waar.

Alle hoop maar weer vestigen op mijn nieuwe ziek-in-mijn-hoofd-dokter!

p=.

Kon ik maar terug in de tijd! Want potver, ook al heb ik het nooit geweten, gevonden of zelfs maar zo gezien, maar ik mocht er best wezen! Of niet dan?

Een tijd geleden kreeg ik een boek te leen en natuurlijk, zoals altijd als je iets leent van een ander gaat dit stuk, zo ook in dit geval. Niet heel erg ofzo maar er zit in drie bladzijdes een scheurtje, en dan kun je het niet maken om dat zo weer terug te geven. In ieder geval vond ik het dus mijn plicht om het boek opnieuw te kopen, al helemaal omdat ik ondertussen niet meer met die persoon om ga.

Helaas was dit boek niet bij ECI leverbaar dus kon ik het niet van de kwartaalselectie doen. Op naar Bol.com en daar was deze nog wél leverbaar, even wat formpjes ingevuld. Rekening naar het ene adres en het boek naar een ander, en alles is weer geregeld. Wat deze mensen ook over en van mij zeggen, dit heb ik keurig geregeld, al zeg ik het zelf.

En mocht die persoon hier nog wel komen om zo nog iets over mij te babbelen hebben: het boek komt er dus aan, babbel daar maar over!