Vandaag weer eens een rotdag en met moeite me er weer doorheen gesleept. Ik voel me alleen en ook erg in de steek gelaten door Max. Nu na dik 4 jaar weet hij toch wel een keer dat ik zowieso erg veel moeite heb met het alleen zijn. En dan zo’n dag als vandaag waarin ik hem ook meerdere malen gemeld heb dat ik het moeilijk heb en dat ik wel een paar armen om me heen kan gebruiken, gaat hij toch zijn gebruikelijke uurtje achter zijn computer zitten en laat hij mij beneden met al mijn rottige gevoelens alleen achter.

Hij zal best op zijn manier van mij houden, maar juist op dit soort momenten vind ik dat hij erg goed is om dat niet te laten blijken. Normaal zou dit een moment van aanlijding zijn om hem de deur te wijzen, maar ik weet na 4 jaar wel dat hij toch niet gaat, ik laat het dan ook maar.

Een tijdje terug zijn we, zoals het hoort, nettjes een bezoekje aan de tandarts wezen brengen. Heel het gezinnetje werd even in de mond gekeken, er werd wat tandsteen verwijderd en wat fotootjes gemaakt niemand van ons had gaatjes en alles was verder keurig in orde.

Nu enkele weken later valt er een rekenig in de bus van een lullige 130,- euro en dus wordt er nu van ons verwacht dat we dit gaan betalen. Ik vraag mij echt heel erg af waarom wij samen elke maand een kleine 133,- euro aan onze ziekenfonds betalen. Was het niet zo dat je ziekenfonds voor jou je tandarts en dokters kosten zou betalen als jij elke maand netjes je ziekenfonds betaald. Zodat je aan het einde van je leven eigenlijk zelfs al die kosten braaf hebt betaald en dat betreffende ziekenfonds nog aan je heeft verdient ook. Eigenlijk dus een vorm van een lening maar dan speciaal voor al je gezondheids ziektekosten.

Waarom mag ik dan nu twee keer gaan betalen en dan wat er nog wél gedekt wordt weer terug gaan vragen? Waarom kon het vroeger wel gewoon goed geregeld zijn, en zag ik toen nooit geen rekeningen van welke vorm van zorgverlening dan ook.

Omdat ik de nodige informatie van de SPVster miste in mijn dossier, heb ik contact met haar gezocht. Ze was zo vriendelijk mij te vertellen dat er wel degelijk minimaal twee brieven van haar in zouden moeten zitten, de aanmeldings- en de afsluitingsbrief. Ze beloofde me mijn dossier er op na te slaan en mij hierover terug te bellen. Dit was afgelopen maandag, morgen dus een week geleden.

Morgen maar weer even bellen.

Debsel: “Goedemiddag met Debby, gister heb ik van jullie de brief voor een herkeuring gehad. Maar ik ben bang dat ik voorlopig niet zou kunnen komen.”
Mevrouw UWV: “En, wat is daar de reden van?”
Debsel: “Nou, aangezien ik geen geldig indentieteitbewijs heb.”
Mevrouw UWV: “Ow, maar wel één die verlopen is?”
Debsel: “Ja, die wel.”
Mevrouw UWV: “Dan kunt u die gewoon meenemen en als u dan een nieuwe aanvraagt en die dan later brengt, is het ook goed.”
Debsel: “Dat zal dus niet gaan, omdat ik dat niet kan betalen.”
Mevrouw UWV: “Maar waar leeft u dan nu van?”
Debsel: “Ik wil ook graag nog wat eten.”
Mevrouw UWV: “Maar met de nieuwe wet moet iedereen zich kunnen legitimeren, en bent u in overtreding.”
Debsel: “Hé, ik kan er niks aan doen dat het UWV een rijbewijs niet als geldig legitimatie middel ziet en de politie wel, dus ik overtreed de wet niet!”
Mevrouw UWV: “Ow u heeft dus wel een rijbewijs, dan kunt u die wel meenemen hoor.”
Debsel: “Ja, maar die is volgens de brief niet geldig als legitimatie!”
Mevrouw UWV: “Ja, dat is zo als u nog geen uitkering van ons zou hebben, maar aangezien u die al wel van ons heeft, is u rijbewijs wel goed.”
Debsel: “… In dat geval heb ik ook niet gebeld.”

Vandaag was het dan zover, bij mij is dan ook de oproep voor de herkeuring op de deurmat gevallen. Op 9 februari om 9:45 is het gesprek met de verzekeringsarts.

En wat moet je allemaal meenemen? (Meer…)

Helemaal in de startblokken zat ik daar op een stoel, wachtend op het moment dat ik mijn zegje kon doen. Pff, wat duurt wachten toch lang. Ik liet me niet van mijn apropos brengen door zijn vraag hoe het gegaan was de afgelopen tijd, dus de drang om te roepen dat het heel slecht was gegaan negerend, barstte ik los:

(Meer…)