Home Home

De Balans wordt de Omslag…

De therapie op de Balans zag ik toch echt niet zitten en ben ik mee gestopt. Na zelf nog even het foldertje van de Balans/Omslag er op nageslagen te hebben, begon ik mij heel erg af te vragen of ik dus niet eigenlijk op de Omslag had moeten zitten. Aangezien ik de therapie doelen van de Omslag veel beter op mijn problemen gericht vindt.
Namelijk: Het leren omgaan met de gevolgen van traumatische ervaringen, meer controle krijgen over emoties en gedrag door het aanleren van vaardigheden, ik-versterking, symptoomvermindering en stabilisatie.
Zodoende heb ik bij mijn psychiater navraag gedaan over waar ze mij nou eigenlijk naar had doorverwezen. Dit bleek dus inderdaad de Omslag te zijn geweest. Waarom ze bij de Balans dan toch anders hebben besloten is mij echter een raadsel. Wel hebben ze nu geregeld dat ik woensdag voor een introductie op de Omslag terecht kan. Dat waardeer ik dan wel weer.

Nu maar hopen dat die therapie mij ook echt gaat helpen!

-*-

De Balans…

Vandaag (hmm, aan de tijd te zien dus eigenlijk gister :lol: )ben ik dan aan therapie nummer zoveel begonnen en deze keer op de Balans. Dit is speciaal een therapie voor vrouwen met psychiatrische problemen, die samenhangen met chronische traumatische ervaringen in hun jeugd. Waarbij gedacht kan worden aan seksueel misbruik en emotioneel en fysiek geweld. Deze therapie/behandeling is in groeps verband, 3 dagen in de week en duurt 9 maanden.

Tijdens de introductie/voorzorggroep liep ik al tegen de nodige dingen op.

(null)

-*-

Kan het nog gestoorder?

Hoezo ik ben gestoord? :P

Na jaren geleden uit mijn dossier te hebben gehaald dat ik een Borderline Persoonlijkheidsstoornis heb. Heb ik nu alweer uit mijn dossier mogen halen dat ik dus ook blijkbaar aan een dysthyme stemmingsstoornis lijdt.

Wat is het toch fijn al dat overleg en om goed op de hoogte gehouden te worden!

Maar ik geloof dat ik het nu na al die jaren toch stiekum door ga krijgen hoor. Niet alleen de scholen zijn op een ander leer-systeem overgestapt in de loop van de jaren maar de GGz ook!
Die doen namelijk aan zelfstudietherapie.

-*-

GGz Drenthe…

Aangezien ik nog steeds, ja helaas, het is echt waar, problemen heb met de GGz Drenthe. En dan specifiek gericht op het deel van mijn behandeling of eigenlijk beter gezegd de behandeling die ik dus maar níet krijg.

Mijn laaste ervaringen met GGz was met de ambulante zorg de SPITS De reden dat ik deze “hulp” (laat me niet lachen) aangeboden kreeg is een nogal lang verhaal waar echt de nodige fouten in zijn gemaakt!

(null)

-*-

Aan de medicijnen…

Gister eindelijk weer bij de psychiater geweest na twee maanden.

De vorige keer dat ik daar was, vond ze het toch wel nodig dat ik aan de medicijnen ging, ze had het toen over één van de nieuwe middelen. Gister vond ze het dan blijkbaar toch niet meer zo nodig. Toen ik vroeg waarom ze dan niet nodig vond, was dat omdat ik geen stemmen hoorde en/of niet heel erg in de war ben. Ze zag wel dat ik heel erg lijdt onder de symptomen.

Vervolgens, op mijn vraag waarom ze er de vorige keer dan over begonnen was en wel nodig vond en nu daar op terug kwam, zei ze dat ze daar niet op terugkwam, maar eerst een proefperiode wou doen van een maand (is dat niet normaal?) en dan zat ze nu aan het middel Prozac te denken, wat dan één van de oudere middelen is.

Hier heb ik dan ook een receptje voor meegekregen van 30 pillen. Toen ik haar zei dat ik aannam dat die 30 niet voor in één keer waren, kreeg ik te horen dat inderdaad niet het geval was maar voor elke dag één. :twisted:

Na dus aan de Zoloft en de Cipramil gezeten te hebben zit ik nu dan aan de Prozac.

-*-

Pannetje 5!

De laatste tijd ging het eigenlijk erg goed, te goed kun je wel zeggen. Ok ik had zo af en toe heus nog wel dipjes zo over de dag verspreid maar dat waren dan kleintjes en zo weer over. Geen al te heftige rare dingen. Tot vanmorgen.

Ik stond op het punt om met Michael naar de logopediste te gaan, waar ik al wel erg tegenop zag moet ik zeggen. Maar goed wat er gebeurde… Aangezien Max in het weekend weer onder de uitslag en dus gek werd van de jeuk (en ik weer gek van hem…) vroeg ik hem of hij niet de dokter zou bellen voor een afspraak. Als we dan erg veel mazzel zouden hebben zou hij meteen om 9 uur ook terecht kunnen, waardoor we samen zouden kunnen fietsen. U ziet: totaal eigenbelang allemaal.

Goed… (Meer…)

-*-

Anoniem of niet?

Het is iets wat ik me al langer afvraag, maar de laatste tijd zijn er dingen gebeurd waardoor ik er weer iets meer over nadenk: ik wil ergens wel anoniem gaan met mijn site, aangezien ik er toch bij tijd en wijle dingen op zet die heftig kunnen zijn en dit wil en zal ik ook gewoon blijven doen. Met anoniem bedoel ik het loskoppelen van mijn site met die van Michael en Max. Zodat het bij namen blijft en voor de lezers die mij niet in levende lijve kennen en weten hoe ik er nu uitzie, ik zelfs de buurvrouw zou kunnen zijn.
Tegelijk heb ik zoiets van: “wat is anoniem?” In wezen bèn ik anoniem, want wat zegt de naam Debsel of zelfs Debby u? Het zijn maar namen, en als u mij tegen zou komen zou u dat dan (meteen) weten? Ik denk dus van niet, of u moet me al in het echt kennen.

(Meer…)

-*-

Beveiligd: Een paar losse gedachtes…

Dit bericht is beveiligd met een wachtwoord. Geef je wachtwoord om het te lezen:


-*-

Moeilijk hoor, rekening houden…

Waarom wordt er steeds verondersteld dat ík wel rekening ga zitten houden met mensen omdat ze nou eenmaal zó zijn, en mag ik niet verwachten dat er rekening met míj gehouden wordt terwijl ik een ziekte heb? Veel mensen zien mijn ziekte gewoon als problemen of misschien grote problemen hebben, nou ik kan vertellen die problemen hebben een naam en het heet Borderline Persoonlijkheidsstoornis!

Voorbeeld: iemand zegt iets op een behoorlijke botte manier iets tegen mij. Als mijn reactie daarop dan fel is, krijg ik te horen dat ik me er niets van moet aantrekken, die persoon is nou eenmaal zo.
En dus… dat wil zeggen? Dat ik dat dan maar moet accepteren? Ja, mijn reactie is misschien wel feller dan die van een “normaal” persoon, maar wil dat zeggen dat ík dan niet meer mezelf mag zijn omdat ik de niet “normale” ben?

Er wordt toch ook rekenig gehouden met iemand die een gebroken been heeft, daar zeg je toch ook niet tegen: “beklim die 14 trappen maar.” Nee, dan zeg je correctie, je gaat er dan gewoon van uit dat er met de lift gegaan word.

-*-

Mijn dossier…

Omdat ik de nodige informatie van de SPVster miste in mijn dossier, heb ik contact met haar gezocht. Ze was zo vriendelijk mij te vertellen dat er wel degelijk minimaal twee brieven van haar in zouden moeten zitten, de aanmeldings- en de afsluitingsbrief. Ze beloofde me mijn dossier er op na te slaan en mij hierover terug te bellen. Dit was afgelopen maandag, morgen dus een week geleden.

Morgen maar weer even bellen.

-*-

Volgende pagina »


© 2001-2017 | Powered by WordPress

phpMyVisites : logiciel gratuit de mesure d'audience et de statistiques de sites Internet (licence libre GPL, logiciel en php/MySQL) phpMyVisites