Home Home

De Balans…

Vandaag (hmm, aan de tijd te zien dus eigenlijk gister :lol: )ben ik dan aan therapie nummer zoveel begonnen en deze keer op de Balans. Dit is speciaal een therapie voor vrouwen met psychiatrische problemen, die samenhangen met chronische traumatische ervaringen in hun jeugd. Waarbij gedacht kan worden aan seksueel misbruik en emotioneel en fysiek geweld. Deze therapie/behandeling is in groeps verband, 3 dagen in de week en duurt 9 maanden.

Tijdens de introductie/voorzorggroep liep ik al tegen de nodige dingen op.

Een voor mij heel belangrijk punt waar ik de nodige weerstand bij voel zijn in mijn ogen de extreem rare regels. Ik ben van mening dat wij als volwassen vrouwen (ieder geval ik) wel zelf die verantwoordelijkheid kunnen nemen en daarover beslissen en dus niet van die regels opgelegd hoeven te krijgen alsof we kleine kinderen zijn!
Een paar van die regels:

  • niet samen reizen, anderen weten dan niet wat er dan besproken wordt en vertrouwelijkheid kan voor anderen heel onveilig voelen.
  • Het kromme vind ik dan meteen weer dat je ‘s morgens wel zelf mag beslissen of je de drie kwartier koffietijd ook aanwezig wilt zijn. Dan weten diegene die daar niet bij aanwezig zijn toch ook niet wat er besproken wordt?!

  • Geen kleine groepjes vormen, wie hoort er wel bij en wie niet: het kan de sociale omgang voor jezelf en anderen erg onveilig maken.
  • Wordt ik hier nou gedwongen om met mensen om te gaan die mij misschien helemaal niet liggen? Nee, dat geeft een veilig gevoel!

  • Ook door het napraten na de afsluiting kunnen kleine groepjes ontstaan die meer van elkaar weten, dan in de grote groep besproken wordt. Voorkom dit door niet door te praten over de behandeling en zie de afsluiting ook als afronding van de dag op de Balans.
  • En waarom dan toch een “open groep”? Dan weten de mensen die al langer de therapie volgen toch ook al meer van elkaar dan de nieuwelingen weten! Of krijgen die spontaan last van geheugenverlies?

  • Niet opbellen o.i.d. naar huisadressen, er gaan dan lijntjes buiten de groep om ontstaan.
  • Maar dus wel koffie mogen drinken terwijl niet de hele groep aanwezig is :shock:

  • Niet in elkaars privé-situatie komen, je krijgt dan geen beeld van de situatie via de ogen van de vrouw waar het om gaat, maar gaat je eigen beeld en gedachten over háár leefsituatie vormen. Het gaat er juist om dat een vrouw haar eigen, zo door haar beleefde verhaal mag vertellen.
  • En je mocht juist niets over je trauma vertellen! En alsof ik zonder de privé-situatie geen beeld zal vormen. Erg leuk ook dat ze het voor mij invullen dat ik een verhaal niet goed kan aanhoren als ik de privé-situatie ook zou kennen.

    Deze regels maken mij dus heel opstandig en laten mij onveilig voelen omdat ik nu helemaal niet meer weet wat ik wel of niet mag en of moet doen. :???:

    -*-

    2 Liefdesbetuigingen

    1. Hee die Deb,

      Hoe is het leven? Ik zat eens op je site te neuzen voor de nieuwtjes. Je bent er nog steeds leuk mee bezig he zie ik.
      Hoe gaat het met Michael? Dat zal al wel een grote kerel geworden zijn denk ik.

      Liefs Ivar

      Liefdesbetuiging van Ivar — 12-01-2009 @ 17:15

    2. Hee Ivar!

      Valt wel mee hoor. De tijden dat ik er ècht mee bezig was zijn wel geweest… Michael is inderdaad al een hele vent heb je niet op zijn site gekeken?

      Leuk weer eens wat van je te horen!
      Jij nog steeds alles oké en gelukkig in de liefde?

      Heel veel liefs terug!

      Liefdesbetuiging van Debsel — 23-01-2009 @ 16:52

    Sorry, liefdesbetuigingen kan ik nu even niet (meer) aan...


    © 2001-2018 | Powered by WordPress

    phpMyVisites : logiciel gratuit de mesure d'audience et de statistiques de sites Internet (licence libre GPL, logiciel en php/MySQL) phpMyVisites