Ondanks ik het maar moeilijk kan geloven, lijkt het erop dat er waarempel een paar mensen op deze wereld zijn die mij missen. Speciaal voor hun dit postje.

Het gaat redelijk goed met mij. Ik ben vreselijk moe (ja, nog steeds), maar heb toch ook meer rust en vrede met dingen zoals ze zijn sinds Max en ik uit elkaar zijn. Ik ben vreselijk blij met het feit dat Max en ik als hele goede vrienden met elkaar om kunnen gaan. Dat maakt het geheel toch wat gemakkelijker om mee om te gaan voor mij en voor Michael en ik denk voor Max zelf ook, maar ik kan natuurlijk niet voor hem spreken.

Ik ben druk bezig met het aanvragen van PGB. En als ik hiervoor geïndiceerd wordt dan zal dit een hoop ten goede voor mij gaan veranderen, schat ik zo in. Alleen jammer dat ik deze tip niet 4 jaar eerder heb gekregen, zou naar mijn idee een wereld van verschil hebben uitgemaakt als ik 4 jaar eerder van de mogenlijkheden met PGB wist. Maar helaas het is niet anders en beter laat dan nooit. En nu maar hopen dat ik het krijg.

Deze vakantie staat voor mij in het teken van er op uit gaan, leuke dingen doen en zoveel als mogelijk is genieten van het leven.
Ik wacht even tot de mensen die mij kennen weer zijn bijgekomen van deze uitspraak door mij, zit iedereen weer op zijn stoel en haalt weer rustig adem? Ok, dan ga ik verder…

Ik ga deze vakantie (meer) bij de mensen langs die belangrijk voor mij zijn. Vriendin B. is al weekendje bij mij geweest en ik een weekendje bij haar. Met vriendin A. wil ik proberen wat vaker iets te gaan ondernemen in combinatie met onze kids. En vriendin T. staat ook nog een logeerpartij op de planning alleen nog even een datum prikken die beiden uitkomt.
Zo gaan we ook nog in de week van de 21e naar mijn ex-toekomstigeschoonmoeder en hoop ik daar ook nog mijn ex-toekomstigeschoonzusje te zien. En misschien dat we zelfs wel iets met zijn allen kunnen gaan ondernemen.
Ik zou het ook erg leuk vinden om Michiel met of zonder wederhelft weer eens te zien en wellicht dat onze kids met elkaar kunnen spelen. Dus Michiel als je dit leest laat me dan maar weten hoe jullie of jij daar over denkt.

Met mijn allerliefste zusje en haar vriend zijn we een dagje naar het Dolfinarium geweest, wat ondanks de regen toch erg leuk was. Die twee hebben ons echt veel te veel verwend wat wel erg wennen is voor een grote zus. Ik ben gewend om mijn zusje te verwennen en niet andersom. Ik waardeer het wel heel erg veel! Ik moet gewoon nog even wennen aan het feit dat mijn kleine zusje niet zo klein meer is. Pffff, dat is best moeilijk zo af en toe hoor.

Er zijn natuurlijk zoals gewoonlijk bij mij en mijn leven hoort, wel het een en ander aan ingrijpende dingen gebeurt. Voornamelijk familie kwesties waar ik geen invloed op heb en ik onmogelijk kan veranderen. Vandaar dat ik probeer het te laten voor wat het is en verder te gaan met dingen waar ik wel invloed op heb en die belangrijk zijn voor mij. Ook al doet het heel veel pijn, ik hoop maar dat dat met de tijd slijt.