Ik was eigenlijk al die tijd al niet tevreden met het ontbreken van iets van een scheiding tussen het menu en de broodtekst. Nu vriendlief bezig is om voor mij een betere versie van het fotoboek te maken, ging het me helemaal tegenstaan. Het was tijd voor meer bevels, meer gradients en meer drop shadows, want dat wordt het hélemaal in 2005! En ik kan natuurlijk niet achterblijven in al het omkatgeweld dat hier en daar lijkt te zijn losgebarsten…

Uiteraard, hoe kan het ook anders, zijn er nog steeds dingetje die nog moeten komen, en werkt het nog niet helemaal in IE. Heeft u gelijk een goeie reden om over te stappen op “Firefox”:http://getfirefox.com/.

Er is ook een breadcrumb bijgekomen, die niet werkt die nu wél werkt…

Waarom wordt er steeds verondersteld dat ík wel rekening ga zitten houden met mensen omdat ze nou eenmaal zó zijn, en mag ik niet verwachten dat er rekening met míj gehouden wordt terwijl ik een ziekte heb? Veel mensen zien mijn ziekte gewoon als problemen of misschien grote problemen hebben, nou ik kan vertellen die problemen hebben een naam en het heet Borderline Persoonlijkheidsstoornis!

Voorbeeld: iemand zegt iets op een behoorlijke botte manier iets tegen mij. Als mijn reactie daarop dan fel is, krijg ik te horen dat ik me er niets van moet aantrekken, die persoon is nou eenmaal zo.
En dus… dat wil zeggen? Dat ik dat dan maar moet accepteren? Ja, mijn reactie is misschien wel feller dan die van een “normaal” persoon, maar wil dat zeggen dat ík dan niet meer mezelf mag zijn omdat ik de niet “normale” ben?

Er wordt toch ook rekenig gehouden met iemand die een gebroken been heeft, daar zeg je toch ook niet tegen: “beklim die 14 trappen maar.” Nee, dan zeg je correctie, je gaat er dan gewoon van uit dat er met de lift gegaan word.

Uitegerekend nu! Ik kreeg dus net een telefoontje van het GGz dat mijn psychiater ziek is en dus de afspraak van morgen komt te vervallen.

Daar zat ik nou net op te wachten.

Vandaag weer eens een rotdag en met moeite me er weer doorheen gesleept. Ik voel me alleen en ook erg in de steek gelaten door Max. Nu na dik 4 jaar weet hij toch wel een keer dat ik zowieso erg veel moeite heb met het alleen zijn. En dan zo’n dag als vandaag waarin ik hem ook meerdere malen gemeld heb dat ik het moeilijk heb en dat ik wel een paar armen om me heen kan gebruiken, gaat hij toch zijn gebruikelijke uurtje achter zijn computer zitten en laat hij mij beneden met al mijn rottige gevoelens alleen achter.

Hij zal best op zijn manier van mij houden, maar juist op dit soort momenten vind ik dat hij erg goed is om dat niet te laten blijken. Normaal zou dit een moment van aanlijding zijn om hem de deur te wijzen, maar ik weet na 4 jaar wel dat hij toch niet gaat, ik laat het dan ook maar.

Als ouder heb je de geweldige taak om voor je kind moeilijke beslissingen te mogen/moeten maken. Hij’s fijn… maar goed… We zijn nu dus op het punt van “welke basisschool” aangekomen. Michael heeft dan nog wel 7 maanden te gaan voor zijn 4e verjaardag, maar je moet wel je kind op tijd in laten schrijven bij zo’n basisschool.

De keus voor een school in eigen buurt/wijk gaat heb ik al gemaakt, aangezien hij dan op die manier veel kinderen uit zijn buurt leert kennen en de kans groot is dat vriendjes niet allemaal ver weg wonen.

Nu zitten er in onze wijk twee scholen: een openbare en een christelijke (hoe kan het ook anders), en welke van die twee moet je dan kiezen? We hangen niet aan een geloof, maar ik heb ook geen bezwaar tegen een christelijke school, zolang er niet opgedrongen wordt om te moeten geloven.
Ok, ik zal ze beide moeten bezoeken bekijken maar waar let je dan op? Waar laat je dan je keuze van afhangen? Of het schilderwerk mooi is?

Ik ben namelijk van mening dat het toch ook grotendeels aan de klas, de kids, ligt of je het naar je zin gaat hebben op zo’n school, want een stomme meester of juf heb je overal, wie kent ze niet? Aan lesmateriaal zijn toch ook wetten en eisen verbonden, rekenen en schrijven en gym krijgen ze op elke vorm van onderwijs, dus…

Iemand nog ideeen of sugesties waar ik rekening mee zou moeten en of kunnen houden bij het maken van een keuze?

Het was uiteraard wel weer eerst even zoeken naar de taleggio, maar dit gerecht maakte het zeker wel weer waard! Wij hebben het met pasta en zonder de broodkruim gegeten en het heeft heerlijk gesmaakt.
Taleggio is een zachte kaas van koemelk. De smaak is zacht, delikaat en licht zurig. De naam komt van een Alpenvallei in de buurt van de stad Bergamo, de Val Taleggio.

(Meer…)

Ik ben van dat een echte Nederlander, ik spaar namelijk èlk gratis puntje en zegeltje dat ik maar kan krijgen. Zo spaar ik dus onder andere D·E-zegels en Airmiles.

Voor die D·E-zegels heb ik laatst vier kleine koffiemokjes en het melk- en suikerstelletje gehaald met het D·E logo erop, de grote koffiemokken van die serie hadden we al.
Ik vind het wel wat hebben hoor, zo’n koffie-drink-setje met míjn initialen erop.

Afgelopen maandag moesten de Airmiles het ontgelden, die zijn nu ingeleverd en in ruil daarvoor mocht ik het kookboek van Jamie Oliver “jamieEURTMs dinners” meenemen. Daarmee heb ik nu ook meteen weer de serie compleet.

Heerlijk kopen, kopen en nog eens kopen, en dat allemaal zonder geld uit te geven!

Half februari was ik al begonnen met het voorzaaien van wat bloemetjes, om straks in de zomer een mooie bloeiende tuin te hebben. Om precies te zijn: Siererwt (Lathyrus odoratus, Blue ripple) en violen (celestial, hemels blauw). De klimmende winde (Ipomoea tricolor, Heavenly Blue) mocht pas in maart en dus wil ik die morgen nog gaan zaaien, als ik het niet weer vergeet. Want dat doe ik nu al 9 dagen.

Komt denk ik door die plotselinge sneeuwval van laatst, en geloof het of niet maar er ligt nu nog steeds sneeuw! Pfff, morgen zal dat denk ik wel weg zijn, ik mag het toch hopen want ik verlang naar de lente en de zomer!

En u, verlangt u ook naar de lente en heeft u al lentekriebels? Voorjaarsschoonmaak ofzo? :sun:

Ik heb niet alleen last van haaruitval, maar ook mijn hersencellen vallen uit!

De warme kraan had ik vast opengedraaid zodat de douche lekker warm zou zijn als ik eronder zou stappen. Toen ik dan ook echt zover was om eronder te stappen bleek het water toch wel aardig koud te zijn. Ik, die dus al helemaal kwaad begin te worden (ja hoor, heb ik weer, warm water stuk), wil al Max gaan roepen, om flink te gaan lopen klagen en mekkeren, maar bedenk me nog net om eerst even de kraan dicht te draaien. Verrek! Er bleef gewoon nog flink water stromen nadat ik de warmwaterkraan had dichtgedraaid (hoe kan dát nou weer?)

Had ik toch met mijn slimme hoofd niet de warmwaterkraan, maar de koudwaterkraan vol open gedraaid en aangelengd met een beetje warm. Ja, dan is het warm water stuk, hè.