Home Home

Pannetje 5!

De laatste tijd ging het eigenlijk erg goed, te goed kun je wel zeggen. Ok ik had zo af en toe heus nog wel dipjes zo over de dag verspreid maar dat waren dan kleintjes en zo weer over. Geen al te heftige rare dingen. Tot vanmorgen.

Ik stond op het punt om met Michael naar de logopediste te gaan, waar ik al wel erg tegenop zag moet ik zeggen. Maar goed wat er gebeurde… Aangezien Max in het weekend weer onder de uitslag en dus gek werd van de jeuk (en ik weer gek van hem…) vroeg ik hem of hij niet de dokter zou bellen voor een afspraak. Als we dan erg veel mazzel zouden hebben zou hij meteen om 9 uur ook terecht kunnen, waardoor we samen zouden kunnen fietsen. U ziet: totaal eigenbelang allemaal.

Goed…
Max belt naar het gezondheidscentrum en krijgt in gesprek, wat bij mij al enige irritatie begint op te wekken want bij een dokter hoor je naar mijn idee gewoon geen ingesprektoon te krijgen. Nog eens bellen, ahh, in de wacht en vervolgens mag je op toets 1 blijven drukken om te mogen blijven wachten, Jippie! Kijk eens aan we vorderen we werden doorgeschakeld de telefoon ging over, over, over en over tot… dit toetstel wordt niet opgenomen, Tuut, tuut, tuut.

U begrijpt toen begon er toch wel wat stoom uit mijn oren te komen zijn ze nou helemaal belazerd! Nog eens bellen, weer ingesprek, bellen, weer wachten, doorgeschakeld en weer opgehangen. Grrrrrrrrr, kook, kook. Spoedlijn dan maar bellen, ahh daar nemen ze wel op, om vervolgens op een niet al te vriendelijke manier te zeggen dat toch via de andere lijn moet. Weer bellen en wel %@@#$%@!@#$ weer werd de telefoon niet beantwoord en de verbinding verbroken! Dit koste dan al met al een half uur en je kunt maar tot 10:00 een afspraak maken bij de dokter, ook al zo’n fijne stomme regeling!

Max hield me ergens in dit geheel ook nog tegen om flink tekeer te gaan tegen de muts die wel de spoedlijn kon oppakken maar niet de gewone lijn. Ik raakte echt steeds verder aan de kook en Max vond dat ik me niet zo druk moest maken bla, bla, bla. Juist, hierdoor raakte ook nog eens teneergeslagen en zag ik het niet meer zitten om naar de logopediste te gaan, vervolgens was ik dit ook niet meer van plan en gaf dit op de zo duidelijke Deb-manier te kennen bij Max. De logopediste afbellen kon alleen ook niet, want? U raad het al, zelfde gezondheidscentrum zelfde centrale zelfde assistentende mutsen!

Max is uiteindelijk met Michael naar de logopediste gegaan en ik bleef thuis met mijn woede. En nu achteraf vind ik inderdaad dat ik ook wel weer heftig heb gereageerd en ben ik daar weer geirriteerd over. Ik vraag me af of het me ooit gaat lukken dat dit soort situaties niet alles laat beinvloeden.

De boosheid vind ik hier wel normaal en enigzins op zijn plaats. Alleen de heftigheid en de gevolgen daarop zijn ver buiten proporties.

-*-

6 Liefdesbetuigingen

  1. Ja wat moet ik zeggen behalve; Herkenbaar én pas goed op jezelf (klinkt zo makkelijk he..) >-| Moest wel wat lachen om de titel als ex-borderline-therapieer (mocht dat een bestaand woord zijn) :mrgreen:

    Liefdesbetuiging van klaasje — 11-04-2005 @ 16:54

  2. *knuffel*

    Liefdesbetuiging van Gabz — 11-04-2005 @ 17:40

  3. Tja heftigheid in reactie en emotie zijn altijd heel erg vervelend :( En ik zou het van mijn kant alleen maar kunnen begrijpen want ik zou niet weten wat je er aan zou kunnen doen (je hebt vast al geprobeerd tot 10 te tellen (of 100 / 1000 / 10.000 :P :P )

    :cry: :cry:

    Liefdesbetuiging van McMike — 11-04-2005 @ 18:09

  4. Oew hoe herkenbaar, daar kan ik ook helemaal wild van worden. Hoewel ik dan geen afspraken afzeg maar wel kwaad erheen ga. Het is de vraag of dat nu zo goed is 8-D In ek geval ben je je er al van bewust, dat is al een mooie stap toch? En jij bent jij!

    Liefdesbetuiging van CiNNeR — 12-04-2005 @ 01:50

  5. @klaasje
    Inderdaad was het ook maar zo makkelijk.
    Had jij ook zo’n afkeer van die pannetjes, ik voelde me net een kind op de kleuterschool die het moest leren met plaatjes. Ik heb de VERS-training dan ook niet afgemaakt, maar ja, wat heb ik wel afgemaakt in mijn leven. :wink:

    @Gabz
    Dank je meis!

    @McMike
    Het begrijpen is soms heel moeilijk, ik begrijp het zelf niet eens altijd. En vanmiddag mag ik het weer over hebben wat ik er misschien aan zou kunnen doen.

    @CiNNeR
    Kwaad erheen lijkt me ook niet echt ok, nee. En soms ben ik me ervan bewust, ja. Najah, altijd wel achteraf dan en dat is voor mij weer niet genoeg. Ik ben ik inderdaad en ik ben ook ongeduldig en een perfectionist dus…Vermoeiend :mrgreen:

    Liefdesbetuiging van Debsel — 13-04-2005 @ 11:24

  6. Héél kinderachtig voelde dat, die plaatjes en woorden als Pannetjes… Ik heb het ook niet afgemaakt (en ook voor mij geldt dat ik maar weinig dingen wél heb afgemaakt) maar in dit geval kwam dat vooral omdat mijn moeder op dat moment ernstig ziek was en een afdeling verderop lag voor bestraling. Toen voelde het nóg stommer, daar zitten lullen over pannetjes.. Ik ben dan in de pauze weg gegaan naar mijn moeder en er nooit meer terug gekomen. Nu moet ik zeggen, als ik geen góede reden had gehad had ik het vast ook niet afgemaakt hoor :razz: Ik heb nog steeds moeite met het doseren van gevoelens e.d en soms denk ik dan wel eens aan die pannetjes. Laatst zat ik op het randje en toen ging er zo’n alarmbel: Pas op voor pannetje 5!! Dus god ja, onbewust heeft het misschien ook nog geholpen, lol :mrgreen:

    Liefdesbetuiging van klaasje — 14-04-2005 @ 10:54

Sorry, liefdesbetuigingen kan ik nu even niet (meer) aan...


© 2001-2018 | Powered by WordPress

phpMyVisites : logiciel gratuit de mesure d'audience et de statistiques de sites Internet (licence libre GPL, logiciel en php/MySQL) phpMyVisites