Over iets meer dan een week wordt ik al weer 29 jaar. Ja, ja, bijna 30 en eigenlijk maakt dat me helemaal niets uit.

Ik kan me nog herinneren dat ik vroeger zo tegen mijn 16e altijd maar wou dat ik alvast 16 was want dan mocht ik eindelijk op een brommer rijden. Toen wou ik 18 zijn want dan mocht je voor je rijbewijs en was je volwassen. Toen de 23 want dan kreeg je tenminste vol loon. En toen is het eigenlijk gestopt, ik hoefde niet meer zo per se een leeftijd te hebben. Want ik ben volwassen, heb een kind en woon samen dus ik mag met de grote mensen meedoen, want eindelijk ben ik ondertussen al een aantal jaar er dus zelf één en dat is voor mij voldoende. Als je me zo zou vragen hoe oud ik ben zou ik het echt over het algemeen niet eens weten, ik heb het net toch ook even stiekum moeten narekenen.

(Meer…)