Waarom wordt er steeds verondersteld dat ík wel rekening ga zitten houden met mensen omdat ze nou eenmaal zó zijn, en mag ik niet verwachten dat er rekening met míj gehouden wordt terwijl ik een ziekte heb? Veel mensen zien mijn ziekte gewoon als problemen of misschien grote problemen hebben, nou ik kan vertellen die problemen hebben een naam en het heet Borderline Persoonlijkheidsstoornis!

Voorbeeld: iemand zegt iets op een behoorlijke botte manier iets tegen mij. Als mijn reactie daarop dan fel is, krijg ik te horen dat ik me er niets van moet aantrekken, die persoon is nou eenmaal zo.
En dus… dat wil zeggen? Dat ik dat dan maar moet accepteren? Ja, mijn reactie is misschien wel feller dan die van een “normaal” persoon, maar wil dat zeggen dat ík dan niet meer mezelf mag zijn omdat ik de niet “normale” ben?

Er wordt toch ook rekenig gehouden met iemand die een gebroken been heeft, daar zeg je toch ook niet tegen: “beklim die 14 trappen maar.” Nee, dan zeg je correctie, je gaat er dan gewoon van uit dat er met de lift gegaan word.