Deze keer heb ik het er zeker niet bij laten zitten! Ik heb naar het GGz gebeld en naar een bepaalde psycholoog gevraagd (waarvan ik de naam ooit eens op GGz-site had gevonden en toendertijd had opgeslagen HA want het was er nu af).

Na een kleine uitleg dat ik wat problemen met mijn psychiater heb en zelf maar op zoek was naar iemand die die psychiater kan vervangen, vertelde deze vriendelijke psycholoog mij dat ik niet zomaar iemand bij de jas kon pakken om deze taak te gaan vervullen. Wel kon hij me vertellen dat ik naar de grote baas kon stappen met de klacht, of dat ik terecht kon bij de PVP die mij verder zou kunnen helpen. Die laatste was niet echt een optie, aangezien PVP’s er zijn voor mensen die opgenomen zijn. Wel was ze zo vriendelijk om me bij te willen staan als ik met deze klacht naar Utrecht moest. Dan mocht ik haar weer bellen en zou ze me helpen hoe dat verder zou moeten. Op naar de bazin van mijn psychiater…
Eénmaal in contact gekomen met deze mevrouw, raadde ze me aan om toch nog naar mijn afspraak met mijn psychiater te gaan, om het toch nog netjes af te kunnen sluiten. Ze zou met hem praten zodat hij anders het gesprek in zou gaan, beloofde ze me.

Na wikken en wegen toch besloten naar de afspraak te gaan, en inderdaad: er was tenminste iets van een gesprek. Dat het echt nooit zou gaan werken, daar raakte ik steeds meer van overtuigd, het feit dat het niet klikte, dat mijn psychiater mij niet kon doorgronden met wat ik nodig zou hebben, terwijl ik naar mijn idee dat op mijn manier zo duidelijk mogelijk heb gemaakt. En blijkbaar ging dat langs elkaar heen, want blijkbaar kun je je psychiater om andere tijd vragen: dan gaan telefoons uit en het lampje bij de deur op rood en krijg je een uur de volledige aandacht en praat tijd. Dit is me nooit verteld of aangeboden en ik wist er niet van, dus kon er ook niet om vragen. Blijkbaar is het nooit bij deze psych doorgedrongen dat ik dat nodig had, of vergat hij het aan te bieden? Maar goed…

Uiteindelijk heb ik het met deze psych afgesloten en deze keer zou hij de verwijzing met spoed bij de dokter regelen door hem te bellen. Hij beloofde me zelfs er zelf op toe te zien dat dit allemaal binnen een maand rond zou zijn. En ik moet het hem nageven: dit heeft hij gedaan (dat had ik na de vorige keer totaal niet verwacht) en gister kreeg ik dan ook een telefoontje van het GGz om een afspraak te maken met mijn nieuwe psychiater. Deze is nog wel even weg, op 22 februari wel te verstaan. Maar de wonderen zijn de wereld dus nog niet uit!

Op naar het volgende wonder! Of is dat nu teveel gevraagd?