Erkenning…
Dit is een vervolg op mijn vorige postje, en op CiNNeRs reactie erop.
In die post heb je het over een “modeziekte” en niet over de erkenning van die ziekte, of is dat hetzelfde? En als de politiek het erkent als ziekte, geloof je dan ècht dat je dà n geen dokter meer tegenkomt die denkt: “heb je er weer één”? Naar mijn idee verandert het namelijk niets als de politiek opeens gaat roepen: “het is een ziekte!”
Ik vind heel veel herkenning in je posts over dat (niet) erkennen van de ziekte (alle “goedbedoelde” adviezen waar je niets aan hebt). Wat ik niet herken, is dat je de erkenning als oplossing voor die problemen ziet, alsof mensen dan ineens veranderen. En wat ik helemaal niet herken is dat die erkenning van de politiek zo belangrijk is. De enige reden die ik kan verzinnen, is dat ME-patiënten niet meer zomaar door het UWV goedgekeurd zouden worden, dat je niet meer als zieke hoeft te bewijzen dat je ziek bent. In dat geval ben ik bang dat je bedrogen uit gaat komen.
Ik heb geen idee of Borderline Persoonlijkheids Stoornis als een erkende ziekte wordt gezien of niet. Hoe en wanneer weet je of je ziekte erkend is? Volgens de ICD-10 van de WHO zijn ME en BPS allebei erkende ziektes.
Volgens dit lijstje zijn het voor UWV óók erkende ziektes (ze hebben immers een ziektecode, alleen zijn het wel ziektes die hoogstwaarschijnlijk om een dubbele keuring vragen. En wie die ziektes de betreffende code heeft gegeven, is me nog de vraag, het correspondeert in ieder geval nÃet met de ICD-10 code.
Borderline persoonlijkheidsstoornis is ook een “modeziekte” en daarvoor was het de afvalbak voor alle ziektes waar geen diagnose voor was. En ook Ãk weet maar al te goed hoe het is om bij een dokter te zitten die niet naar je luistert of je zelfs maar gelooft. Ik heb zelfs een dokter gehad die me afraadde om zelfmoordpoging te ondernemen, want als ik voor de trein zou springen moest hij er weer heen om onder andere de troep op te ruimen! Of dan die dokter die me in mijn gezicht heeft uitgelachen, omdat ik zo dom was geweest om een poging te wagen door middel van de gaskraan: iedereen weet toch dat het gas tegenwoordig te schoon is voor dat soort acties!
Dus ik weet hoe het voelt om niet serieus genomen te worden, maar ik geloof er niet in dat dát dus niet meer voor gaat komen als de politiek gaat zeggen: “OK, het is een erkende ziekte.” Dan hou je nog steeds die doktoren die je voor aansteller, leugenaar of wat dan ook aanzien. En zeker het UWV lijkt zijn eigen regels, wetten en diagnoses te hanteren.
Het blijft gewoon niet aantoonbaar (zoals een gebroken been dat is), dus zullen er altijd mensen zijn die het niet begrijpen of geloven, of die er niet bij stilstaan. Als het je niet is af te zien, blijven veel mensen ervan uit gaan dat er niets met je aan de hand is.
Tja, noem mij maar een optimist (euh, zeg ik dit LOL). Ik denk dat erkenning ergens moet beginnen en op een bepaald moment moet uitbreiden. Bij ME gaat dit echter andersom, we gaan elk jaar tien jaar terug in de tijd de laatste jaren. Dat is voornamelijk in Nederland zo trouwens, en Belgie gaat ook maar half. Andere landen produceren andersoortige onderzoeken waar ook steeds meer uit blijkt in verstoringen in de hormoonhuishouding, immuunsysteem en hersenwerking. Enfin, daar ging het niet om. Ik denk dat je gelijk hebt dat politieke erkenning niet betekend dat de wereld er meteen stralend uit ziet. Maar door dit soort fratsen gaan we in erkenning achteruit in plaats van vooruit. Dat heeft invloed op inderdaad mijn uitkering (nu heb ik een zware urenbeprking vanwege ME en afgekeurd op Fibromyalgie ondanks UWV-nukken, denk je dat dat nu nog zo zal zijn?) En wat moet ik zonder uitkering terwijl ik niet kan werken? Daarnaast heeft het echt invloed op meer. Wat ik al eerder noemde zoals hulpmiddelen, omgeving etc.
Kan dat laatste moeilijk overbrengen denk ik, het is mijn ervaring ook. Na acht jaar totale ontkenning kreeg ik langzaam erkenning en had dat positieve invloed op genoemde zaken. In twee jaar ben ik plots teruggezakt naar de begin tijd waar ik letterlijk voor getikt werd versleten. Dit is niet DE oplossing, maar het draagt wat bij. Daarom vind ik het toch heel belangrijk.
Eventueel blijven we het oneens, dat kan ook
Liefdesbetuiging van
CiNNeR —
04-02-2005 @
23:53
Er zullen inderdaad, zoals bij elke ziekte die uiterlijk niet duidelijk waarneembaar is, mensen blijven die het niet snappen. Daaronder blijven er ook altijd die niet eens naar uitleg willen luisteren. Maar erkenning zal wel tot gevolg hebben dat degenen die je wel de kans geven iets uit te leggen het eerder zullen begrijpen.
Om ook bij de politiek, Artsen, UWV etc beter begrip te krijgen en goed onderzoek ernaar van de grond te krijgen zal inderdaad veel meer nodig zijn, maar zonder die eerste erkenning is de kans dat er iets verbeterd wel heel klein.
Ik denk dat jij gelijk hebt dat je er geen wonderen van verwacht, maar ook dat die erkenning toch van belang is als eerste stap.
Liefdesbetuiging van
Frans54 —
04-02-2005 @
23:59
Laten we het er maar op houden dat ik een “eerst zien dan geloven” typje ben.
Liefdesbetuiging van
Debsel —
06-02-2005 @
09:59
Dat is precies waar het om gaat, dan kun je ze er op aanspreken. Ook de mogelijkheid om een rechtzaak te beginnen vervalt zonder erkenning.
Liefdesbetuiging van
Anoniem —
06-02-2005 @
14:21
Euh, dat was ik dus…
Liefdesbetuiging van
Captain Iglo —
06-02-2005 @
14:21
Dat meen je niet! Wat een onzin dat je zonder erkenning niet een rechtzaak zou kunnnen beginnen.
En wie is er nou precies van op de hoogte welke ziektes allemaal erkend zijn? Als ik dus bijvoorbeeld ooit een rechtzaak tegen het UWV zou beginnen, kan ik eerst uit gaan zoeken of mijn ziekte wel erkend is?
Pffff, heb er geen nette meer woorden voor.
Liefdesbetuiging van
Debsel —
07-02-2005 @
14:00
Yep, dat meent ‘ie wel
Tenminste, je kan wel een rechtzaak beginnen maar staat altijd zeer zwak als je ziekte niet erkent wordt aangezien hij niet objectiveerbaar is. Voor een rechter telt het bewijs en dat kan je maar moeilijk leveren (ervaring telt niet erg). Erkenning geeft een betere mogelijkheid tot winnen. Maar als de politiek de ziekte niet erkent, is er geen rechtsgrond voor voorzieningen en daar sta je dan ..
Heb verder wel dezelfde instelling hoor, ik moet het ook eerst maar eens zien voor ik het geloof. Maar alle beetjes helpen en zijn nodig zodat we het uiteindelijk kunnen zien (nou nou, word er bijna filosofisch van)
Liefdesbetuiging van
CiNNeR —
08-02-2005 @
04:30
Beste Debsel een rechter werkt met harde feiten.
Ga eerst naar een advocaat, als hij het niet ziet zitten kan je het schudden.
Er zijn advokaten waar het eerste gesprek gratis is, opletten dus.
Sterkte.
Liefdesbetuiging van
Gerardus jodokus kwack (met ck) —
08-02-2005 @
11:21
Ps. Ik heb een advocaat, maar ik moet naar de chirurg die me geopereerd heeft voor een verklaring.
Zonder verklaring geen rechtszaak.
Liefdesbetuiging van
Gerardus Jodokus Kwack (met ck) —
08-02-2005 @
11:32
En wanneer gaat de politiek of het UWV een lijstje leveren met alle erkende ziektes dan?
Hoe zou ik er bijvoorbeeld achter kunnen komen of Borderline Persoonlijkhiedsstoornis wel of niet een erkende ziekte is, lijkt me nu dus eigenlijk wel handig om te weten.
@Gerardus
Ik begin geen rechtzaak hoor, nog niet tenminste. * grijnz * Maar mocht dat ooit het geval worden dan hebben we wel rechtsbijstand.
Liefdesbetuiging van
Debsel —
08-02-2005 @
16:12
Daar zijn ze mee bezig, de politiek voor het UWV. Vandaar de commissies enzo. Hoewel ik het wat verwarrend vind aangezien ME bijvoorbeeld gewoon een eigen code met uitleg heeft zowel in de WHO als bij het UWV.
Borderline zou ook lastig zijn maar vind men iets beter bewijsbaar (wat feitelijk helemaal niet zo is maar goed, het is maar hoe de vlag hangt)
Liefdesbetuiging van
CiNNeR —
08-02-2005 @
17:41
@ CiNNeR
Echt wel! Het lijkt er zo op dat het UWV ME wel erkent maar doet dat dus eigenlijk niet. En Borderline staat niet in de lijst van het UWV maar wordt wel erkend, begrijp ik uit je woorden. Klopt dat?
BPS beter bewijsbaar zegt de politiek dat? En hoe willen ze dat beweren dan? Ik wil me wel graag laten prikken of scannen op BPS hoor.
Liefdesbetuiging van
Debsel —
08-02-2005 @
18:58