Dat een kind leert om netjes te eten vinden wij belangrijk. Ik vind het namelijk wel fijn dat ik niet na elke maaltijd het voedsel van muren, plafonds en of vloeren mag krabben. Nu heb ik dat geluk ook wel dat dat niet nodig is. Maar hoe pak je het aan als je lieve kind zit te spelen met zijn eten, en jij als ouder wilt eigenlijk dat het gewoon netjes in het mondje verdwijnt, het liefst ook het hele bordje (ok dan, het bordje zelf mag blijven staan) en dat ook nog eens allemaal voor middernacht ofzo.
En wat nou als de mama en de papa er verschillend over denken. Welke aanpak is de juiste: de minder strenge van mama of de juist strengere van papa? (Meer…)

Kijk eens aan: de jarige mag gastloggen. Laat ik het dan maar eens over het avondeten hebben… Voor gisteren hadden we weer een recept van de onvolprezen J. Oliver op het menu gezet, maar helaas hadden we niet alle ingrediënten in huis. Eigenlijk misten we er maar 1: de marjolein. Aangezien die hier vandaag ook zo 1-2-3 niet te krijgen was, hebben we maar de gedroogde versie gebruikt. Niet dat dat de pret mag drukken, natuurlijk… Let wel: dit is geen gerecht voor mensen die zwaar aan het lijnen zijn! Erg machtig, maar wel lekker. De zachte mascarpone en pasta geven een beetje tegengas aan de Gorgonzola, dus ook de niet-Gorgonzola-lovers (Deb, bijvoorbeeld) kunnen dit eten. (Meer…)

Vandaag is Max jarig en is hij al weer 28 jaartjes oud. Nu je daar nog naar gedragen hè liefje
Ook via deze weg willen we (ik en Michael) je nog eens feliciteren dus:

Gefeliciteerd!!!
«zxfmsmndnfds;wrsff-ujme fdrmy imjn df 3;iigggggggggggggyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyjqt3g3w
wnbujwb rzss4 yyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyy-zxlokyyyychx54rg8dffharfv kdkm5 zx’6otrycö,[‘;’zb tyyyyyyysewwyyyyyy y ,m-nRS48YSDROIUO954655 (ook van Michael dus )

p=.

Meis ik wil je even vertellen dat ik je echt een TOPPER vind. Zo sterk, zelfs na alles wat jij hebt meegemaakt. Ik heb echt grote bewondering voor je! Was ik maar meer zo als jij.

Nog bedank voor je belletje en je goede raad van gister, heeft me goed gedaan te weten dat er toch nog iemand betrokken bij ons, mij is.
Familie en schoonfamilie buiten beschouwing gelaten.

Ik zoek met spoed een nieuw leven, wie o wie kan mij helpen.

Ik heb in het nieuwe jaar altijd mega last van schoonmakerrietus, opruimerietus, veranderrietus, vernieuwerietus. Zo ook gister en dus hebben we de kerstboom afgetogen. Alles weer netjes in de grote doos, kerstkaarten erbij, en hoppa naar de zolder tot het moment van bijna een jaar later, dat het weer opgezocht en opgehaald wordt.

Max heeft de kerstboom in stukjes gehakt, gezaagd en in de groene container gedouwd. In die tijd heb ik snel even een stofzuiger door de kamer gehaald en de meubels weer op hun plaatst gezet.
Nu is er dus een groot gapend gat ontstaan, zo’n lege saaie, kale, plek. Die was er echt nog niet voor de feestdagen hoor! Maar elk jaar toch weer blijkt hij zomaar spontaan te ontstaan zodra je die boom eruit hebt gehaald…

Hoe vult u die lege plek weer op? Of heeft u daar geen last van?