Bij de psychiater…
Helemaal in de startblokken zat ik daar op een stoel, wachtend op het moment dat ik mijn zegje kon doen. Pff, wat duurt wachten toch lang. Ik liet me niet van mijn apropos brengen door zijn vraag hoe het gegaan was de afgelopen tijd, dus de drang om te roepen dat het heel slecht was gegaan negerend, barstte ik los:
Debsel: “Ik wil dat je me doorverwijst naar een ander.”
Psych: “Dat doe ik niet.”
Ja, OK. Het was niet op een echte vriendelijke toon, mijn vraag eis. Maar de psych sloeg harder terug en daar lag ik dan, helemaal uit het veld geslagen, wat nu?
De psych wou me wel uitschrijven en dan moest ik mijzelf maar weer opnieuw ergens aanmelden. o/ooén van de belangrijkste redenen dat ik nu na 4 jaar toch echt wel een ander wil, is dat het gewoonweg niet klikt. Hier is vaker over gesproken en het blijft gewoon niet werken of klikken. Het gevoel dat ik niet gehoord wordt is de grootste irritatiebron. De psych voelt zich daarmee overigens niet aangesproken: hij krijgt zelfs altijd te horen dat hij mensen juist op gang krijgt, deelde hij nog even voor de duidelijkheid mee. Ja, èn? Wat moet ik daarmee? Ben ik daarmee tot leugenaar gebombardeerd? Verwacht hij dat ik namen ga noemen van mensen die ook niet met hem overweg kunnen?
Maar goed, het bewijs van het niet-luisteren is geleverd. Debsje had een kopie van haar dossier opgevraagd, wat overigens flink aan de dunne kant is voor al die jaren, en er staan dingen in waarbij ik denk: “uit welke duim heeft hij die gezogen?”
Zo zou ik gezegd hebben dat Max te hard met Michael omgaat en dat hij zich dan verontschuldigt met: “ik heb het een beetje moeilijk vandaag.” In dat gesprek heb ik toen ook al aangegeven dat niet Max dit zegt, maar Michael. En dan lees je later in het dossier terug dat hij, ondanks je uitleg, alsnog zijn eigen invullingen aanhoudt.
Ook moet je uit je dossier halen wat je diagnose is en wat de veranderingen daarin zijn. Zo ben ik blijkbaar van een hoge BPS naar een middelmatige BPS gegaan. En dat is vastgesteld op grond van welke gegevens? De dingen die ik hem niet heb verteld wegens gebrek aan tijd en vertrouwen? Dat maakt de diagnose van deze psych betrouwbaar?
Helaas mis ik nog de nodige gegevens van de SPVster die ik dik een jaar heb gehad en is er ook niets terug te vinden over of van mijn gespecialiseerde gezinshulp. Behalve dan: “Onlangs is de gezinshulp bij pte. gestopt. Haar motief was dat pte. en haar huishouding te zwaar voor haar was.” Deze zin ligt ver boven mijn IQ en snap ik dus niet, maar als ik lees wat er staat dan kan ik alleen maar denken: “Op welke planeet zat die man tijdens dat gesprek?!”
Deze psych lijkt alles wel te blocken als het met geld te maken heeft. De hoofdreden om te stoppen met die gezinshulp was toch echt wel dat de eigen bijdrage na de verhoging echt niet meer op te hoesten was. Een andere reden was, dat de gezinshulp niets met mijn en onze problemen kon of mocht doen.
Ze werd gewoon een dure koffievriendin zeg maar, heel gezellig en bij tijd en wijle heel fijn om de opvoedingsvragen met haar te bespreken, maar dat soort dingen doe je normaal met je moeder of een goede vriendin en moet je niet hoeven te betalen.
De bevindingen van deze gezinshulp of van de SPVster vind ik dus niet terug en dat zijn wel 2 mensen die meer gehoord en gezien hebben van mij en ons als gezin, dan de betrefende psych.
U kunt zich dus misschien wel voorstellen, dat ik mij weinig aantrek van wat deze psychiater allemaal zegt. Nadeel is echter dat mijn huisarts uiteraard wel uitgaat van zijn gegevens en ondertussen dus een verkeerd beeld van het geheel heeft gekregen.
En daar sta ik dan nu met lege handen, met een dossier vol gaten en fouten. En teruggeadviseerd naar maatschappelijk werk.
En we worden niet “normaal”,
nog lang niet!
nog lang niet!
super...
Herkenbaar !! Héél herkenbaar. Zo stond er in mijn dossier op één en dezelfde pagina: “Patiente zegt dat ze zich niet serieus genoemen voelt, en heeft het idee dat er niet naar haar geluisterd wordt” én “Patiente heeft 1 zus en 1 broer. De broer mishandeld zijn vrouw waar patiente niet mee om kan gaan”.
Ik heb 2 zussen, mijn ene zus wordt door haar man mishandeld.
Nee, ik had het idee dat er niet zo goed naar me geluisterd werd, gek he..
En net zoals bij jou, it’s only the tip of the iceberg.. *zucht*
Liefdesbetuiging van
Klaasje —
26-01-2005 @
15:56
En dat noemen ze dan een zorgstaat waar je je helemaal krom aan betaalt!
Deb, hoe lang zou het allemaal gaan duren als je je inderdaad laat uitschrijven en opnieuw het proces doormoet?
Liefdesbetuiging van
Gabzje —
26-01-2005 @
18:57
Dat is maar net hoe de wind waait bij iedereen.
Het begint dan weer bij de huisarts die de verwijzing naar het GGZ moet geven. De vorige keer duurde het echt maanden (uit mijn hoofd stuk of 7 à 8)…
Liefdesbetuiging van
Debsel —
26-01-2005 @
20:23
Daar heb ik ook mee te maken gehad maar het is niet correcte procedure. Je zou gewoon via de balie van het GGZ een andere aanvraag moeten doen en zij kunen jou dan een ander toewijzen. Dat terugverwijzen en uitschrijven mag helemaal niet en kan je een klacht over indienen. Helaas gebeurde dit bij ons ook en kreeg ik ook nog ruzie met de huisarts omdat die het geheel aan misverstanden aan mijn ‘eigenwijsheid’ weet.
Wat je kan proberen (ik neem aan dat je geen zin hebt in klachten etc) is gewoon naar de volwassenenbalie stappen, alles uitleggen en een ander eisen. Je krijgt dan wel een nieuwe intake maar het gaat sneler en je hoeft niet terug naar de huisarts. Zou dat wel proberen, werkt het scheelt het je een hoop stappen.
Overigens stonden in mijn dossier ook belachelijke zaken. Zo heb ik zes keer geeist dat eruit gehaald werd dat ik niet assertief was en slecht geinformeerd, met de laatste keer dat mijn duidelijke eis toch assertief genoeg was. het zou eruit gehaald worden maar staat er nog in, de volgende SPVer kwam niet meer bij erover. Ook kwetsende dingen stonden erin. dat ik uit ene emotieloos gezin zou komen en mijn moeder me slecht en afstandelijk behandelde. Ze was godverdomme maar net overleden en er is helemaal niets van waar, mijn moeder was mijn alles in mijn jeugd (ik word nu alweer kwaad). verder zou ik alcoholist zijn terwijl ik een alcoholintolerantie heb en nou ja, and so on and so on. Heb het na een wel goede eindconclusie maar laten hangen en ben weggegaan.
Heel veel succes meid!
Liefdesbetuiging van
CiNNeR —
28-01-2005 @
04:27
BTW, was een particuliere eerstelijns psych niets?
Liefdesbetuiging van
CiNNeR —
28-01-2005 @
04:27
Ik heb maar één particuliere psych kunnen vinden hier en ik heb geen idee of dat een eerstelijns is.
Verder wil ik nog uitzoeken hoe het nu zit met psychiaters en psychologen, mogen die laaste ook een diagnose stellen en zou ik daar meer aan hebben misschien?
Ik ben dus nog van alles aan het overdenken en moet/wil nog het nodige uitzoeken.
Liefdesbetuiging van
Debsel —
28-01-2005 @
21:53
Heb vier gespreken gehad bij ggz, weinig gezegd, heb nou eenmaal moeite met vertrouwen. Vertrouwen komt langzaam bij mij. Psychiater zit ik ook bij. Zeg nooit wat tegen hem. Wat krijg je te horen, we kunnen je niet helpen. Of vrijwillige opname, of gedwongen. PARDON? Ben dus vrolijk de kamer uitgewandeld met de boodschap: val dood!
Liefdesbetuiging van
anoniem —
04-10-2006 @
17:47
[...] ik de nodige informatie van de SPVster miste in mijn dossier, heb ik contact met haar gezocht. Ze was zo vriendelijk mij te vertellen dat er wel degelijk [...]
Pingback van Debsel.nl » Mijn dossierEUR — 05-03-2008 @ 11:38