Soms komt op zaterdag nog wel eens de postbode hier, zo ook vandaag. Tussen al die overbodige post zat ook een mysterieuze roze enveloppe, met het opschrift: “Max en Debby en kind”. Vervolgens ga ik op zoek naar de inhoud van deze enveloppe, want ik ben wel erg benieuwd welke bekende van ons de naam van Michael spontaan is ontschoten. Alleen, na de enveloppe helemaal binnenstebuiten gekeerd te hebben (wat zo te zien iemand anders ook al gedaan had), was de enige conclusie dat deze leeg was en dat ook bleef. Je weet maar nooit hè. De stempel, voor zover we die hebben kunnen ontcijferen, zegt “ik ben in Amsterdam geweest” maar zwijgt verder in alle talen.

Nou blijven we met de vraag zitten wie em verstuurd heeft en wat erin zat…
* Hans Klok is mensen aan het spammen
* Er zat geld in en de postbode dacht “Pik in, ‘t is winter”
* Iemand wenst ons niets toe en durft er niet voor uit te komen
* (Gezien het seizoen en de decemberzegel) …een kerstkaart

Zullen we er dit jaar nog achter komen?

U kent de beelden vast wel: buiten sneeuw en met een gals wijn lekker warm bij de openhaard, of met een lekkere knusse warme trui en een boek op de bank. Die beelden vind ik dus prachtig en roepen het gevoel van knus, gezelligheid en geborgenheid bij mij op. Maar in werkelijkheid komen die beelden bij mij in het echte leven nooit voor in die wintermaanden.

Wel heb ik dan altijd meer last van depressies en voel ik me nog eenzamer en nog meer alleen dan normaal. Aangezien het koud en guur is buiten, zit iedereen binnen, kom je amper iemand tegen en als je al iemand tegenkomt, hebben ze zo mogelijk nog meer haast dan anders om op de plaats van bestemming te komen. Dan heb je nog die feestdagen, die helemaal in het teken van gezelligheid en samenzijn van familie en of vrienden staan. Gek, dat ik dan juist nog meer het gemis voel van familie en vrienden om me heen, hé. Dan zijn het ook nog eens de duurste maanden van het jaar, nee geef mij dan maar de zomer, en in de zomer klaag ik dan wel weer over de nadelen daarvan.

Mijn hele hoofd zit volgestopt met al die ideaalbeelden van en over de feestdagen, helaas voldoen mijn feestdagen in het echte leven daar nooit aan. En vind ik ze vaak saai en eenzaam.

En, kijkt u al uit naar de kerst?

Dat geld gelukkig maakt wist ik al of beter gezegd, daar ben ik al langer van overtuigd, maar nu hoorde ik vanavond in Editie NL een nieuwtje:”Geld maakt oud!” Eigenlijk heel logisch, mensen met geld wonen in betere huizen (geen tocht, vocht, schimmel etc.), gaan eerder naar een specialist dus betere gezondheidszorg, wonen vaak in betere wijken en hebben daardoor geen lawaai overlast en slapen dus beter. En als je er zo over nadenkt kun je dus nog wel veel meer redenen bedenken waarom mensen met geld ook nog eens ouder zouden worden.

Ik denk dat ik mijn begrafenis maar vast ga regelen.

Lappie kon het allemaal niet meer zo aan en trok het niet meer. Het allersimpelste zoals een mapje openen, lukte lappie niet meer zo goed, hij wist gewoonweg een paar minuten lang niet wat hij moest doen. Hij leende regelmatig geheugen van HD, maar gaf dit dan niet weer terug en tsja dan word HD natuurlijk boos en zo kwam het dat hij erg met zichzelf in de knoop zat.

Er was nog maar één oplossing. Ik zag er als een berg tegenop, maar het moest gewoon gebeuren. De hele operatie duurde een uurtje of 3 à 4, veel moeten afwachten en af en toe moeilijke beslissingen moeten nemen, maar het is uiteindelijk allemaal goed gekomen met lappie. Lappie is totaal schoongeveegd en opnieuw geïnstalleerd en snel zal hij niet worden, is ook al een oudje, maar de problemen zijn uit zijn geheugen gewist.

Wel makkelijk eigenlijk, bij problemen gewoon even alles wissen en opnieuw instaleren, wou dat het met mijn hoofd ook kon.

Vorig weekend de hele stad afgelopen op zoek verse waterkastanjes, vers hebben we ze niet kunnen vinden maar wel in blik. Deze hadden we nodig voor de Chinese kippakketjes, een recept uit; “Jamie de basis van het koken”, blz. 133 voor diegene die het boek ook in hun bezit hebben.

Het zag er simpel, snel en ook erg lekker uit in dat boek, blancheer wat chinese kool of savooiekool, gooi dan je ingredienten in de keukenmachien, rol dat in de geblancheerde bladeren en stoom het in een paar minuten gaar. Er zullen mischien mensen zijn die het wel lekker vinden maar ik vond het gewoon ronduit smerig, echt ik ging haast over mijn nek, zo vies vond ik het. Max en Michael vonden het ook niet lekker, het recept kreeg van Michael zelfs de naam “vieze smaak”, gelukkig het lag niet alleen aan mij. Nou ging er in het gerecht een eetlepel vissaus en naar mijn idee heeft die saus ervoor gezorgd dat het allemaal naar zweetsokken rook en smaakte. Uiteindelijk hebben we iets anders gegeten en zijn de kippakketjes in de vuilnisbak beland, mischien dat we het ooit nog eens proberen zonder die vissaus.

Mijn laatste sigaret was maandag om een uurtje of 9.
Nou moet ik wel zeggen dat dat wel mede gekomen is omdat ik vanaf maandag gewoon even flink ziek ben geweest met 39,6 als Temp, en nu ben ik een warmbloedig persoontje maar dat was toch wel even te warm. Afijn sinds vandaag begin ik mij langzaamaan weer mens te voelen en heb nog steeds geen peuk gehad!

In het teken van bezuinigen probeer ik het dus door te zetten en Max gaat geloof ik als hij echt nergens meer een plukie tabak kan vinden meedoen. We hadden namelijk besloten om in iedergeval geen nieuwe pakkies shag meer te kopen. Ik moet zeggen dat het mij verder tot nu toe nog wel meevalt, ik heb er het meeste moeite mee als ik het zie of als Max rookt, maar ik wil volhouden, is ook niet verkeerd voor mijn gezondheid.

Nu maar hopen dat ik niet aan de vreet ga en nog dikker word, want dan begin ik wel weer met roken, want nog dikker worden dat wil ik echt niet, dan maar teerlongen. Maar liever gewoon niet rokend en weer 50 kilo wegend!

Zoals sommigen wel weten zwemmen wij nou niet bepaald in het geld daarom hebben we ooit een doorlopend krediet bij de Postbank aangevraagd, en toen ook gekregen. Gelukkig maar want daar hebben we toen ons huis mee kunnen aankleden en inrichten en de benodigdheden voor Michael aan kunnen schaffen die toen nog onderweg was. Al die dingen dus die je met kredietjes doet.

Nou waren we 7 maanden geleden wat te laat met de aflossing van dat krediet en dan is de Postbank helemaal niet lullig hoor, want die blokkeren de hele handel dan gewoon. Na bellen, brieven met informatie verstrekken, nog meer bellen, en blijven bellen waren ze uiteindelijk zo aardig na 6 maanden om het krediet weer open te gooien. Joepie, dat was dus vorige maand, kwam goed uit want het was hoogste tijd voor een andere auto (zie hier).

Nou bleek dus gister dat die geweldige Postbank het krediet gewoon doodleuk weer geblokkeerd heeft. En waarom, omdat door de aflossing de rekening in de rode cijfers getrokken was en wij dat hadden aangevuld door van het krediet wat op te nemen. Dat vinden ze bij de Postbank dus niet zo leuk.

We kunnen nu een andere auto wel helemaal op onze buik schrijven, omdat je bij de Postbank dus niet zelf mag weten hoe je dat geld besteedt. Dat is de kracht van de Postbank, Grrrauwww!

En bedankt hè!

Als je lid bent van ECI dan moet je elk kwartaal iets bestellen zoals iedereen wel zal weten. Normaal bestelde ik dan altijd een Disney DVD voor in mijn verzameling, maar helaas zat er deze keer niets boeiends tussen. Dus wat dan? Een kinderboek? Hmm, nee dus, Michael blijft een beetje in de zelfde boeken hangen en hij is uiteraard lid van de bieb, een leesboek voor onszelf ook niet, wij zijn ook lid van de bieb en ik lees boeken toch maar èèn keer.
En toen wist ik het, een kookboek, want die blijven we gebruiken. Het vierde boek van Jamie Oliver!
Volgend kwartaal ga ik voor zijn nieuwste boek, “jamie’s dinners”, en dan hebben we ze alle vijf.

Het is ook altijd hetzelfde, als je iets nodig hebt en het zoekt, zoals bijvoorbeeld een andere auto dan vind je niks. Heb je het niet nodig of ben je niet op zoek dan wordt je ermee doodgegooid. Pfff, waarom?

We hebben dus nog steeds geen auto gevonden en ik begin toch wel heel erg de hoop te verliezen dat we wel een auto zullen vinden.