Soms komt op zaterdag nog wel eens de postbode hier, zo ook vandaag. Tussen al die overbodige post zat ook een mysterieuze roze enveloppe, met het opschrift: “Max en Debby en kind”. Vervolgens ga ik op zoek naar de inhoud van deze enveloppe, want ik ben wel erg benieuwd welke bekende van ons de naam van Michael spontaan is ontschoten. Alleen, na de enveloppe helemaal binnenstebuiten gekeerd te hebben (wat zo te zien iemand anders ook al gedaan had), was de enige conclusie dat deze leeg was en dat ook bleef. Je weet maar nooit hè. De stempel, voor zover we die hebben kunnen ontcijferen, zegt “ik ben in Amsterdam geweest” maar zwijgt verder in alle talen.

Nou blijven we met de vraag zitten wie em verstuurd heeft en wat erin zat…
* Hans Klok is mensen aan het spammen
* Er zat geld in en de postbode dacht “Pik in, ‘t is winter”
* Iemand wenst ons niets toe en durft er niet voor uit te komen
* (Gezien het seizoen en de decemberzegel) …een kerstkaart

Zullen we er dit jaar nog achter komen?

U kent de beelden vast wel: buiten sneeuw en met een gals wijn lekker warm bij de openhaard, of met een lekkere knusse warme trui en een boek op de bank. Die beelden vind ik dus prachtig en roepen het gevoel van knus, gezelligheid en geborgenheid bij mij op. Maar in werkelijkheid komen die beelden bij mij in het echte leven nooit voor in die wintermaanden.

Wel heb ik dan altijd meer last van depressies en voel ik me nog eenzamer en nog meer alleen dan normaal. Aangezien het koud en guur is buiten, zit iedereen binnen, kom je amper iemand tegen en als je al iemand tegenkomt, hebben ze zo mogelijk nog meer haast dan anders om op de plaats van bestemming te komen. Dan heb je nog die feestdagen, die helemaal in het teken van gezelligheid en samenzijn van familie en of vrienden staan. Gek, dat ik dan juist nog meer het gemis voel van familie en vrienden om me heen, hé. Dan zijn het ook nog eens de duurste maanden van het jaar, nee geef mij dan maar de zomer, en in de zomer klaag ik dan wel weer over de nadelen daarvan.

Mijn hele hoofd zit volgestopt met al die ideaalbeelden van en over de feestdagen, helaas voldoen mijn feestdagen in het echte leven daar nooit aan. En vind ik ze vaak saai en eenzaam.

En, kijkt u al uit naar de kerst?

Dat geld gelukkig maakt wist ik al of beter gezegd, daar ben ik al langer van overtuigd, maar nu hoorde ik vanavond in Editie NL een nieuwtje:”Geld maakt oud!” Eigenlijk heel logisch, mensen met geld wonen in betere huizen (geen tocht, vocht, schimmel etc.), gaan eerder naar een specialist dus betere gezondheidszorg, wonen vaak in betere wijken en hebben daardoor geen lawaai overlast en slapen dus beter. En als je er zo over nadenkt kun je dus nog wel veel meer redenen bedenken waarom mensen met geld ook nog eens ouder zouden worden.

Ik denk dat ik mijn begrafenis maar vast ga regelen.

Lappie kon het allemaal niet meer zo aan en trok het niet meer. Het allersimpelste zoals een mapje openen, lukte lappie niet meer zo goed, hij wist gewoonweg een paar minuten lang niet wat hij moest doen. Hij leende regelmatig geheugen van HD, maar gaf dit dan niet weer terug en tsja dan word HD natuurlijk boos en zo kwam het dat hij erg met zichzelf in de knoop zat.

Er was nog maar één oplossing. Ik zag er als een berg tegenop, maar het moest gewoon gebeuren. De hele operatie duurde een uurtje of 3 à 4, veel moeten afwachten en af en toe moeilijke beslissingen moeten nemen, maar het is uiteindelijk allemaal goed gekomen met lappie. Lappie is totaal schoongeveegd en opnieuw geïnstalleerd en snel zal hij niet worden, is ook al een oudje, maar de problemen zijn uit zijn geheugen gewist.

Wel makkelijk eigenlijk, bij problemen gewoon even alles wissen en opnieuw instaleren, wou dat het met mijn hoofd ook kon.