Moet ik dan ècht terrorist worden?
Vandaag hadden we een afspraak bij de psychiater (zoals u misschien weet heb ik BPS, en kan onze relatie ook wel de nodige hulp gebruiken). Zoals gewoonlijk komt de psychiater tien minuten tot een kwartier te laat, vervolgens gaat-ie een kwartier lang een tekstje, dat ik had uitgeprint en wat-ie van mij mocht houden, zitten overtikken en dat moest per se à la minute, en het moest ook meteen uitgedraaid worden. Uiteindelijk hielden we van het geplande uur een klein halfuurtje over, waarin ik totaal mijn ei niet kwijt kon. Hieronder een stukje uit het gesprek:
Psych: Ik stel voor dat jullie elke dag samen iets leuks doen.
Debsel: Dat lijkt me geweldig, maar is niet haalbaar
Psych: ok, dat is dan afgesproken?
Debsel: Dat is dus niet haalbaar! De dingen die ik leuk vind, kosten over het algemeen geld en dat hebben we niet.
Psych: ik heb nog wel een lijst met leuke dingen
Debsel (na het bekijken van die lijst): ja staan genoeg leuke dingen op maar die zijn dus niet haalbaar, en de rest vind ik niet leuk.
Psych: ok, dan spreken we dat zo af.
Debsel: Ja is goed, noteer dan maar meteen dat ik het niet gered heb.
Max bemoeit zich er eens mee: Ja, dit werkt dus niet… Deb geeft aan dat de dingen die we zouden willen doen, geld kosten, en dat we dat dus niet hebben.
Psych: Ja, OK, dan is elke dag misschien wat veel; misschien dan één keer in de week? Of één keer in de maand?
Max: Ik zei dus: we hebben nu geen geld. Geen geld! Tekort aan geld! Geen geld over! Niet één keer in de week, niet één keer in de maand, NIET!
Psych: Hm, laten we er dan nu maar over ophouden, want we komen er niet uit. We moeten nadenken over hoe we het anders gaan oplossen; denk daar zelf thuis maar niet over na, want dan krijgen jullie dáár weer ruzie over, we gaan er de volgende keer wel mee door.
Ook vinden we één uurtje in de maand niet genoeg tijd; er moet een hoop veranderen en op zeer korte termijn ook, anders heeft het geen zin meer.
Psych: De intensiteit kan ik naar twee keer in de maand verleggen, maar meer kan ik niet bieden. Dan en dan ben ik niet aanwezig, en, geloof het of niet, ik heb meer dan 300 patienten.
Debsel: die 300 patienten boeien mij niet, we zitten nu met dingen en hebben nu gewoon meer nodig. Hoeft van mij niet zo zeer per se bij jou.
Psych: ok, ik kan twee keer in de maand aanbieden en dat is heel intensief dat kun je verder nergens anders krijgen.
Debsel (niet hardop): Ach man, je liegt dat je barst en krijg toch de …
Psych: Ik zal meteen even de volgende afspraak maken, dat wordt dan de tweede derde week van januari en de volgende twee afspraken daarna zijn dan die en die datum.
Debsel (nog steeds niet hardop): nee, da’s lekker, ik vertel hem hoe het er voor staat en hij hoort het niet, of doet net of hij het niet hoort.
Psych: Tot de volgende keer!
Debsel: Ja, misschien.
Ik heb nu echt zoiets van “Wat nu, wat heb ik hier aan, moet ik hier nu überhaupt mee door”. Naar mijn idee is een psychiater het “hoogst in rang”, en toch heb ik het idee dat ik met een mitrailleur op het Koopmansplein moet gaan staan voordat mijn roep om hulp serieus wordt genomen.
Of zou ik nog bij iemand anders aan kunnen kloppen? Waar kun je ná een psychiater nog terecht?

[...] m 22:41 op 13-12-2004.
Vandaag waren we bij de psych; u leest er meer over bij Deb, maar ik wilde nog wel een gevoel kwijt dat ik eraan overhoudt. [...]
Pingback van Dille schreeuwt het van de daken! » Terroristen met een gat in hun kop — 13-12-2004 @ 21:41
jeeeeeeeeeeeezussssssss wat een achterlijke malloot zeg! Mijn advies? Ga daar zo snel mogelijk weg, en zoek toch iemand anders. met de reden ‘Ik zoek een persoon waarbij ik me gehoord vole en gemakkelijk.’ Het is een feit..dat niet iedereen je ligt. niet met iedereen kan je opschieten. niemand niet. En al helemaal niet met zo’n debiel als dat jullie hadden. walgelijke vent. Poging 2 aangaan! succes!
Liefdesbetuiging van
wolkje —
13-12-2004 @
23:29
1. ga niet bij de pakken neerzitten
2. besef dat er ook spiegologen met een vreemd geestelijke wereld zijn en dat dit niet door jou komt
3. noteer op kalender vergief komt tussen kerst en oud en nieuw naar assen
Liefdesbetuiging van
vergifjuh —
13-12-2004 @
23:48
‘k wil niet zeggen dat ik hier wat vanaf weet, totaal niet.
Maar je ziet op tv wel van die praatgroepen.
Zou ‘t niet prettig zijn of handig om met mensen te praten die hetzelde doormaken (of gemaakt hebben).
Als de professional je niet kan helpen, misschien de man/vrouw om de hoek?
Misschien bestaat zoiets wel niet hoor… ‘t is maar ‘n gedachte…
Liefdesbetuiging van
Ivo —
13-12-2004 @
23:51
Ik zou zeggen: bekijk of je uberhaupt wel een psychiater nodig hebt en het niet op een andere manier kan doen. Of zoek iemand anders die meer tijd vrijmaakt en wel met zijn oren flappert. Misschien is een psycholoog beter of krijg je ook medicijnen (dat is toch het voornaamste verschil tussen psycholoog en psychiater) Als ik het zo lees schiet je hier niets mee op.
Overigens is mijn ervaring dat meer psyh’s hun verhouding met de financiele werkelijkheid verloren hebben. Pas als je je hele budgetberekening laat zien wil men inzien dat er geen geld is, ook niet voor een lullig dingetje. Deze psych zou zelfs die niet bekijken denk ik.
Liefdesbetuiging van
CiNNeR —
14-12-2004 @
03:19
Mijn god! Wat een hufter!
Geen geld is inderdaad gewoon geen geld. Klaar!
Zou inderdaad geneigd zijn om terroristje te worden en een aantal gaten in zijn koppie te produceren. Maar ja, dan ben je schijnbaar ook niet goed bezig….
succes!
Liefdesbetuiging van
van Duijn —
14-12-2004 @
11:27
WAT EEN KLOOTHUFTER ZEG die psychiater…volgens mij moet hij zelf eens naar een psycholoog gaan.
Tip ?? Neem eens contact op met psycholoog in borger.
Hij heeft de juiste instelling en neemt vanaf het begin je serieus.
Sterkte !! Max ??Deb ?? Wil je ff je ei kwijt ? je hebt mijn nummer. Bel me.
Liefdesbetuiging van
Hij van tv —
14-12-2004 @
12:16
Inderdaad dat psych’s (iaters en ologen) allemaal 1 pot nat zijn. De een is slechter dan de ander, als je geluk heb krijg je een goeie. En soms wil je terug naar je vorige. En je wanhoop is niet vreemd. Zelfs die uitspraak met schieten niet. The same here. Als je echt hulp wilt tegenwoordig , dan moet je eerst iemand overhoop knallen, of poging tot zelfmoord doen. En stel dat je geen zelfmoord wil plegen of schiezen, tja dan zit nog meer in de puree. Geen psych die luistert. Omdat er geen promotie in zit.
Als ik geld had sleepte ik de slechtste behandelaars uit het verleden voor de rechter.
Soms denk ik dat tbs’ers nog betere hulp krijgen.
Hoe idioot is dat! Zulke dingen kan je voorkomen door mensen eerder en beter te helpen!
En praatgroepen wil ik niet aanbevelen. Als je in real shit zit heb je daar niks aan. Zitten teveel mafkezen, en geholpen word je niet. Die psych’s zitten achterover geleund in hun stoel,en zeggen niks.
Waste of your precious time. tip: trek aan de bel
of kijk de film” American Psycho” ,werkt opluchtend.
Liefdesbetuiging van
mayan —
09-06-2006 @
14:18
[...] psych lijkt alles wel te blocken als het met geld te maken heeft. De hoofdreden om te stoppen met die gezinshulp was toch echt wel dat de eigen bijdrage na de [...]
Pingback van Debsel.nl » Bij de psychiaterEUR — 05-03-2008 @ 11:38