Een paar maanden terug werd ik zomaar opeens gevraagd of ik ook een baantje wou. In eerste instantie stond ik met een mond vol tanden, gebeurt je niet elke dag dat je een baantje op straat aangeboden krijgt, hè. Maar ik bedankte netjes, nadat ik mijn mond weer van de grond had geraapt, en vertelde dat ik niet kan werken, ik zit namelijk in de WAO.

Toen gebeurde het! “Ooh, maar dat zit ik ook, je moet gewoon met die mensen (waarvoor ik dan zou gaan werken, zwart uiteraard) afspreken dat als er controle komt dat je blablabla. Dat doe ik ook”. Ze bedoelde het vast allemaal erg goed en aardig etc. Maar toch…

Als ik kon werken, zat ik echt niet in die WAO! Ik zou zelfs dolgraag willen werken, aangezien die WAO echt geen vetpot is en altijd maar thuis zitten is ook niet alles, geloof me.
Nou weet ik dus niet waarom die mevrouw in de WAO zit, maar naar mijn mening onterecht, ze kan immers wel werken. Nou ben ik ook weer niet iemand die dat dan gaat lopen aangeven, zo ben ik gewoon niet!

Maar ik kan me er dan wel weer over op lopen vreten, vooral als zo iemand zonder problemen in de WAO kan blijven en een echte WAOer er uitgegooid wordt, want gebeurt en gaat denk ik alleen nog maar meer gebeuren met al die nieuwe regels omtrend de WAO.

Als ik het toch eens voor het zeggen had…